Z Geshe Nyima Dakpa Rinpoche administratorem szkoły i sierocińca Bon Children`s Home rozmawiają Beata Oleksy i Michał Missala.

Puls Świata: Jaka jest obecnie sytuacja uchodźców tybetańskich w Indiach? Jakie są ich potrzeby?

Geshe Nyima Dakpa Rinpoche: Trudno jednoznacznie odpowiedzieć na to pytanie, szczególnie że w przypadku dzieci potrzeby są zawsze ogromne. Jednak w naszym ośrodku obecnie koncentrujemy się na dwóch kwestiach. Po pierwsze poprawa poziomu edukacji. Po drugie zapewnienie ciągłości tradycji tybetańskiej kultury.

Czy rząd indyjski pomaga uchodźcom w tym zakresie?

Władze Indii przez cały czas są bardzo życzliwe Tybetańczykom. Po wygnaniu z ojczyzny Tybetańczycy odnaleźli tu swój dom, w którym respektowana jest ich tożsamość. Żyjemy tu jak we własnym kraju, choć oczywiście to nigdy nie będzie to samo. Z naszego punktu widzenia szczególnie ważne jest podtrzymywanie i rozwijanie naszej kultury i tradycji, stąd tak silny nacisk kładziemy na kwestie związane z edukacją.

Czy w Indiach jest dużo takich ośrodków jak Bon Children`s Home?

BCH jest unikalny. Jako jedyna szkoła kształci Tybetańczyków w tradycji bon. Przyjmujemy kilkadziesiąt dzieci rocznie. To z jednej strony dużo, a z drugiej tylko kropla w morzu potrzeb, jeśli wziąć pod uwagę liczebność tybetańskich wyznawców bon. Zapewniamy dzieciom 10-klasową szkołę. Dokładamy starań aby dzieci uczyły się i rozwijały w tym kierunku w jakim chcą. Pragniemy aby były niezależne i czuły się jak w domu, a nie jak w hotelu. Zależy nam też aby po opuszczeniu BCH nasi absolwenci mieli możliwość dalszego się kształcenia się. Niestety w tym zakresie jesteśmy w pełni uzależnieni od sponsorów, a nie ma ich aż tak wielu. Jeśli starania Fundacji Nyatri powiodą się i pierwsi nasi uczniowie rozpoczną edukacje w Polsce, będzie to wspaniały przykład i ogromny pozytywny bodziec dla pozostałych dzieci. Teraz często jest nam trudno zmotywować je do nauki, wyjazd kogoś spośród nich udowodni, że wszystko leży w ich rękach i zależy tylko od nich samych.

Czy wielu młodych Tybetańczyków wyjeżdża zagranicę aby kontynuować naukę?

Niezbyt wielu, ponieważ tak jak wspomniałem wcześniej jest bardzo mało organizacji, które zajmują się dostarczeniem tego typu pomocy. Fundacja Nyatri jest pierwszą, z którą nasza szkoła nawiązała współpracę w tym zakresie. Mam nadzieję, że będzie ona owocna.

Czy są jakieś specjalne względy, które skłaniają Polaków do zaangażowania się w pomoc dla Tybetańczyków?

Uważam, że tak. Nasze narody mają podobną historię. Polacy także przez wiele lat nie mieli własnego państwa. Dzięki temu mogą nas lepiej zrozumieć niż inni mieszkańcy Zachodu.

20 czerwca świat obchodził Międzynarodowy Dzień Uchodźcy. Na świecie może być nawet 40 milionów uchodźców. Jakiej rady udzieliłby Rinpocze osobom, które chciałyby im jakoś pomóc?

Moja rada będzie bardzo ogólna. Uchodźcy to osoby, które wiele w życiu utraciły i nikomu nie życzę aby kiedyś tego doświadczył. Jeśli ktoś chce pomóc, niech zrobi coś co uczyni choć jednego z nich szczęśliwym.

Dziękujemy za rozmowę.